Op het nieuws hoor ik het bericht dat Chip Taylor is overleden. Kort na zijn 86e verjaardag. Het roept bij mij onmiddellijk herinneringen op aan het concert dat hij in 2017 in de kerk van Borger gaf. Hoe ik dat ervaren heb is hierš terug te lezen.
Een bijzonder aardige muzikant met een flinke staat van dienst leeft niet meer, maar zijn muziek blijft.
Een aanstekelijk nummer van zijn LP Gasoline uit 1972 is hierš te beluisteren.
Aafje en ik hadden het er hier net over, nadat het nieuws hier binnen kwam. Ik bewaar nog herinneringen aan een mooi avondje waarbij muziek van hem centraal stond. Ik zal vanavond jouw herinneringen eens lezen en beluisteren.
Het maakt mij nieuwsgierig naar dat avondje waar zijn muziek centraal stond Jan..
Ik kende de man niet en ook niet zijn muziek. Maar na het luisteren van zijn zang en gitaarspel heb ik wel wat gemist. Het is een plezier om naar te luisteren.
Ik heb overigens genoten van je verslag!
Tijdens een avondje stappen met vrienden raakten we in ergens eind jaren ’80 verzeild op een country-avondje in een kroeg in L’warden. Daar raakten we aan de praat met een stel dat in geuren kleuren vertelde dat ze van weet ik hoeveel country-artiesten vooral bootlegs verzamelden.
We werden uitgenodigd om een week later langs te komen om de collectie te bekijken en deels te beluisteren. Pas in de loop van de avond werd me duidelijk dat de naam Chip Taylor, die mij toen nog hoegenaamd onbekend was, op veel van hun cd’s terug kwam. Veel van die illegale albums klonken trouwens allerminst goed, maar er zaten ook juweeltjes tussen. Sindsdien let ik bij countrymuziek vaker op de componist.
De opnamen van jouw concert in Borger klinken trouwens ook erg goed.
Leuk zoān herinnering. Zelf sta ik ook nog versteld hoe goed mijn opnamen met een IPhone van 10 generaties terug klinken.