Het is 17 maart 2015 als ik besluit dit blog te beginnen. In eerste instantie is mijn voornaamste doel enige vaardigheid op te doen in het fenomeen bloggen.
Nu, een klein jaar later, merk ik dat ik het leuk vind dit blog te gebruiken om opmerkingen, meningen of gedachten te ventileren over uiteenlopende zaken.
Maar wel onderwerpen die op een of andere manier mijn interesse hebben, dan wel herinneringen oproepen.
Dus gaat het onder meer over muziek, cultuur, natuur, reizen en wat al niet meer op mijn pad komt. Het is niet mijn bedoeling een zo groot mogelijk publiek te bereiken. Dan zou Facebook of Twitter een geschikter podium zijn. Bij deze sociale media heb ik mij nimmer aangesloten en gezien de recente ontwikkelingen ben ik daar maar wat blij om. Mijn doelgroep wordt gevormd door mensen die mij kennen of (beter) willen leren kennen.
Omdat ik zeer onregelmatig publiceer is het, als het je interesseert, misschien handig je op dit blog te abonneren.
Wat schrijf jij heerlijk leesbaar. Leuk je ervaringen te lezen. Hartelijke groet, Jeanita
Dank voor je compliment Jeanita! Nog veel plezier op Terschelling en succes met het fotograferen!
Cor, heel leuk om je verhalen (over IJsland) te lezen.
ik heb je vanavond op de dijk bij Stryp gesproken toen we stonden te “vogelen” en vond het leuk je te ontmoeten.
Groetjes Bas (uit Hellevoetsluis)
Dank je Bas. Het genoegen was wederzijds. De IJslandse Grutto’s die ik meende te zien waren bij nader inzien toch Rosse Grutto’s. Maar dat maakt ze niet minder mooi! Nog een paar fijne dagen op Terschelling!
De IJslandse grutto is een pure doortrekker, die schijn je alleen in de periode februari tot en met april in ons land te zien (heb ik gelezen)
Overigens is de Rosse Grutto ook een mooie Bungalow in de duinen van Midsland aan Zee 😜
Hoi neef Cor.
Je verhaal gelezen over onze opa en de brief van tante Alida aan oom Sil. Had even tijd nodig om alles te verwerken. Prachtig en bedankt.
Gr. Ariën Sil
Dankjewel voor je reactie Ariën Sil. Leuk te merken dat vroeg of laat mijn familieverhalen ook familieleden bereiken die ik alleen soms zie naar aanleiding van bijeenkomsten met een droevig randje. Ik meen me te herinneren dat ik jou voor het laatst sprak op weg naar de begrafenis van onze neef Arie Buren. En je broer Gerrit-Jan bij de uitvaartdienst van tante Alida. Hoewel ik meerdere malen per jaar op Terschelling kom hebben we elkaar daar lang niet getroffen. Met oom Sil heb je natuurlijk je naam deels gemeen, terwijl ik ongetwijfeld naar je vader ben vernoemd.
Wellicht een keer tot ziens!